ME LIKE YOU : Christmas time

Szczególnie w takim świątecznym okresie, powraca do mnie niczym bumerang temat moich dzieci i moich z nimi relacji. Od momentu powstania ME LIKE YOU nasze życie rodzinne wywróciło się do góry nogami. My dorośli zerwaliśmy z tradycyjnym podziałem ról, a dzieci musiały nauczyć się nowego porządku. Nauczyć się tego, że mama nie odbiera ze szkoły, że wraca późnym wieczorem, że nie ma jej w soboty. Wcale nie jest to dla mnie łatwa sytuacja i powiem szczerze, szczególnie w pierwszych tygodniach myśl że jestem złą mamą mocno, niczym drzazga, siedziała w moim sercu.

Każdy z nas ma jakieś plany wobec swoich dzieci, wyobraża sobie ich życie. Ja na przykład zawsze marzyłam o takim dzieciństwie dla swoich dzieci, jakie sama miałam. Do przedszkola nie chodziłam, ze szkoły babcia odbierała mnie zaraz po lekcjach, na stole czekał cieplutki obiad. I taki był dla mnie schemat beztroskiego dzieciństwa. Czułam się jak pączek w maśle, otoczona troską i zainteresowaniem najbliższych. Tak miało być …. ale świat dziś nieco różni się od tego 20 lat temu. Pamiętam, jak dawno temu jedna z moim koleżanek powiedziała do mnie: „Nie przejmuj się tak bardzo, dzieci mają o wiele większe zdolności adaptacyjne niż nam się wydaje”. I rzeczywiście tak jest. Zosia uwielbia chodzić na świetlicę, Antek lubi swoje przedszkole. A my posiłki też jemy razem, tylko może nieco później niż z moimi rodzicami.

Kocham swoje dzieci nad życie, prawdziwą bezwarunkową miłością i nigdy nie życzyłabym sobie ich krzywdy. Z drugiej strony uwielbiam samorealizację i wiem, że rezygnacja z ambicji zawodowych dla mnie samej skończyłaby się tragicznie. I choć co niedziela budzi mnie pytanie” A dzisiaj nie idziesz do pracy?" , nigdy nie byłam tak spokojna jak teraz.

Kochani, na te zbliżające się Święta życzę Wam dużo spokoju w sercu, prawdziwej rodzinnej atmosfery, uśmiechów bez liku, słodkości, pięknych prezentów, godzinnych rozmów z najbliższymi.

A ja zmykam do swojej rodziny i moich najkochanyńszych dzieci.